Feeds:
Innlegg
Kommentarar

Posts Tagged ‘kinesisk’

Ordet som ikkje mangla

Med ujamne mellomrom dukkar det opp utsegner baserte på formelen «språk X har ikkje noko ord for Y». Denne gongen er det VG som melder:

– I Kina har de ikke en gang et eget ord for meg. De tenker hele tiden relatert til andre mennesker.

Eg veit ikkje om intervjuobjektet er korrekt referert. Det kan òg vere at intervjuobjektet ikkje har meint dette bokstavleg. Men slik det står i avisa, inviterer det til nokre kommentarar.

Den fyrste er «i Kina». Har dei ikkje noko ord for «meg» i Kina? Intervjuobjektet er norskspråkleg og skal no bu i Kina i eit år, og eg veit at han ikkje er den einaste norskspråklege der. Då har dei til og med sjølve ordet «meg» i Kina. Det som sjølvsagt er meint, er «i kinesisk» (truleg mandarin), for det er skilnad på land og språk. Ethnologue fører opp 292 levande språk som er heimehøyrande i Kina.

Men om det no er «i kinesisk» dei ikkje har noko ord for «meg», så er det sjølvsagt feil, det òg. Mandarin har ordet «wǒ». Dette ordet kan omsetjast til norsk med både «eg» og «meg», alt etter samanhengen.

Til slutt har vi sjølve formelen og måten denne er brukt på. Det vert oppretta ei kopling mellom tankesett/skikkar (ikkje-egosentrisitet) og grammatikk (det morfosyntaktiske trekket «1. person», ordet for «eg/meg»). Ja vel. Lat meg prøve, eg òg: I norsk tale- og skriftspråk skil ein ikkje mellom inklusivt «vi» (eg og dykk som eg snakkar med) og eksklusivt «vi» (eg og dei andre). Det gjer derimot norsk teiknspråk og mandarin. Dette impliserer at…?

Read Full Post »